Αρχική » Αταξινόμητα » Μαρία Φραγκιαδάκη: Να γυρίσουμε την πλάτη στις πολιτικές της υποτέλειας

Μαρία Φραγκιαδάκη: Να γυρίσουμε την πλάτη στις πολιτικές της υποτέλειας


6685c03fa4e342f1b8d88f71421a1102_L

Δήλωση παραίτησης  ΜΑΡΙΑΣ ΦΡΑΓΚΙΑΔΑΚΗ                                                                                                 26-08-2015

πρώην μέλος της Γραμματείας (2004-2009) & της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ (2012- σήμερα)


Η  κυ­βερ­νη­τι­κή μνη­μο­νι­κή  πο­λι­τι­κή είναι ΞΕΝΗ στις αρχές και απο­φά­σεις του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Είναι ξένη ακόμα και στη δη­μο­κρα­τία και την εθνι­κή ανε­ξαρ­τη­σία. Ο πρό­ε­δρος και ευ­ρύ­τε­ρα η ΗΓΕ­ΣΙΑ, παίρ­νο­ντας τον δρόμο της υπο­τα­γής στις επι­λο­γές του κε­φα­λαί­ου και των αγο­ρών,
ακύ­ρω­σαν το λόγο για τον οποίο συ­γκρο­τή­θη­κε ο ΣΥ­ΝΑ­ΣΠΙ­ΣΜΟΣ ΡΙ­ΖΟ­ΣΠΑ­ΣΤΙ­ΚΗΣ ΑΡΙ­ΣΤΕ­ΡΑΣ, το 2004!

Απέ­δει­ξαν ότι πε­ρι­φρο­νούν  τον αγώνα όλων όσων συ­γκρό­τη­σαν  το ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, τις αρχές και τις ιδρυ­τι­κές δια­κη­ρύ­ξεις του, όλους όσους τον εμπι­στεύ­τη­καν. Δεν σε­βά­στη­καν ούτε τις δικές τους δια­κη­ρύ­ξεις- υπο­σχέ­σεις-δε­σμεύ­σεις …Αντί­θε­τα δέ­σμευ­σαν  τη χώρα να συ­νε­χί­σει τη μνη­μο­νι­κή πο­λι­τι­κή!

Πε­ρι­φρό­νη­σαν με προ­κλη­τι­κό τρόπο τις συλ­λο­γι­κές απο­φά­σεις, τη ψυχή μας, τους αγώ­νες και τις ζωές αν­θρώ­πων, που έδω­σαν τα πάντα, χρό­νια τώρα, για να υπάρ­ξουν κα­τα­κτή­σεις και δι­καιώ­μα­τα που σή­με­ρα ισο­πε­δώ­νο­νται, για τη διά­σω­ση της  δη­μό­σιας  πε­ριου­σί­ας που βγαί­νει ορι­στι­κά στο σφυρί,  για τη δια­τή­ρη­ση  του δη­μό­σιου, αλ­λη­λέγ­γυου, ανα­δια­νε­μη­τι­κού κοι­νω­νι­κού χα­ρα­κτή­ρα του ασφα­λι­στι­κού συ­στή­μα­τος… Ευ­τυ­χώς οι σύ­ντρο­φοι μας, της Αρι­στε­ρής πλατ­φόρ­μας, τα υπε­ρα­σπί­στη­καν στη βουλή με τη ψήφο τους

Χωρίς όμως τις ιδρυ­τι­κές μας αρχές,  δεν θα είχε συ­γκρο­τη­θεί από ανέ­ντα­κτους αρι­στε­ρούς και συ­νι­στώ­σες ο ενιαί­ος ΣΥ.ΡΙΖ.Α., για τον οποίο δού­λε­ψαν σύ­ντρο­φοι από άκρη σ’ά­κρη, που αφιέ­ρω­σαν τη ζωή τους σε κοι­νω­νι­κούς και πο­λι­τι­κούς αγώ­νες….

   Συμ­με­τεί­χα στη γραμ­μα­τεία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ από το 2004 έως το 2009 και νοιώ­θω βα­θειά θλίψη για την απα­ξί­ω­ση  της μα­κρό­χρο­νης κοι­νής προ­σπά­θειας των συ­νι­στω­σών και των χι­λιά­δων ανέ­ντα­κτων που πί­στε­ψαν στο στόχο της συ­γκρό­τη­σης της  ρι­ζο­σπα­στι­κής αρι­στε­ράς. Τόσο καιρό νοιώ­θω ότι η ψυχή μου βρί­σκε­ται σε ξένο σώμα.

Το εί­χα­με πει πολ­λές φορές:  Μέσα στην Ευ­ρω­ζώ­νη δεν μπο­ρούν να υπάρ­ξουν ρι­ζο­σπα­στι­κές αλ­λα­γές. Σε αυτή την ευ­ρω­ζώ­νη δεν έχουν θέση οι ιδέες της αρι­στε­ράς. Το «θα πα­λέ­ψου­με να την αλ­λά­ξου­με» αφού πρώτα υπο­στού­με όλα τα δεινά,  είναι η ίδια θέση που είχαν και έχουν τα ΜΕ­ΤΑΛ­ΛΑΓ­ΜΕ­ΝΑ ΣΟ­ΣΙΑΛ­ΔΗ­ΜΟ­ΚΡΑ­ΤΙ­ΚΑ κόμ­μα­τα των Ση­μί­τη­δων, των Γιωρ­γά­κη­δων και του νέου «συμ­μά­χου» Ολαν, που πριν λίγο καιρό ο ίδιος ο Τσί­πρας απο­κα­λού­σε Ολαν­δρέ­ου, δί­νο­ντας σή­με­ρα συγ­χω­ρο­χάρ­τι σε όλες τις πο­λι­τι­κές που εφάρ­μο­σαν και επα­να­λαμ­βά­νο­ντας τις με το χει­ρό­τε­ρο τρόπο.

Σε αυτό το δρόμο δεν μπορώ να ακο­λου­θή­σω.  Για άλλη μια φορά είναι  ανά­γκη να απορ­ρί­ψου­με πο­λι­τι­κές υπο­τέ­λειας, δου­λο­πρέ­πειας, βαρ­βα­ρό­τη­τας … Να βρε­θού­με απέ­να­ντι στο μπλοκ της  μνη­μο­νι­κής, υπό διε­θνή κη­δε­μο­νία, ενό­τη­τας και στους υπο­στη­ρι­χτές της, φα­νε­ρούς ή  «ου­δέ­τε­ρους»…

Σε αυτές τις δύ­σκο­λες και απάν­θρω­πες συν­θή­κες που δια­μορ­φώ­νουν οι σκλη­ρές κα­πι­τα­λι­στι­κές πο­λι­τι­κές με ολο­έ­να και πιο σκλη­ρή λι­τό­τη­τα, μι­ζέ­ρια και ανερ­γία, με πο­λέ­μους που δη­μιουρ­γούν αθώα θύ­μα­τα,  κύ­μα­τα προ­σφύ­γων και παι­διά χωρίς μέλ­λον,  ανα­δει­κνύ­ε­ται πόσο επί­και­ρος είναι ο στό­χος για ρι­ζι­κή αλ­λα­γή των οι­κο­νο­μι­κών-κοι­νω­νι­κών δε­δο­μέ­νων,  για σο­σια­λι­σμό!

Ας γυ­ρί­σου­με την πλάτη σε αυτές τις πο­λι­τι­κές  ζω­ντα­νεύ­ο­ντας την ελ­πί­δα!

ΣΙ­ΓΟΥ­ΡΑ ΜΠΟ­ΡΟΥ­ΜΕ ΑΛ­ΛΙΩΣ: Να πούμε άλλη μια φορά όχι στο μο­νό­δρο­μο  που αντι­πα­λέ­ψα­με όλο αυτό το διά­στη­μα. Υπάρ­χει άλλος δρό­μος και είναι ο δρό­μος της ΛΑΙ­ΚΗΣ ΕΝΟ­ΤΗ­ΤΑΣ, του αγώνα  στα πλαί­σια ενός  πο­λι­τι­κού, κοι­νω­νι­κού,  πα­τριω­τι­κού, αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κού  με­τώ­που. Ο δρό­μος του αγώνα για την ανα­τρο­πή, με στόχο το σο­σια­λι­σμό, για μια κοι­νω­νία χωρίς εκ­με­τάλ­λευ­ση, με κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη, ανε­ξαρ­τη­σία, δη­μο­κρα­τία .

Μαρία Φραγκιαδάκη

πρώην μέλος της Γραμματείας (2004-2009) & της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ (2012- σήμερα)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s